2009 Noorwegen
Datum: 19 t/m 31 juli 2009 Tekst/Opmaak/foto’s: Jos de Vries
Reis door Noorwegen (c) Maps Google
Samen met onze vrienden Tiemen, Mirjam en hun zoon Jelle, zijn mijn vrouw en ik vertrokken naar onze vakantie bestemming Noorwegen. Hieronder volgt het verslag.
Tiemen,Karin, Jos en Mirjam
Zondag 19 juli: Om 15:30 komen we aan bij de haven in Kiel (Duitsland). De veerboot van Stenaline staat al klaar en we kunnen gelijk door rijden naar het autodek.
Jelle.
Tijdens de rit door Duitsland zagen we een Blauwe Kiekendief aan het jagen. Rondom de veerboot vliegen een Visdief en Kleine Mantelmeeuwen.
Een man bekijkt twee mantelmeeuwen op de veerboot.
In de zee zien we kwallen drijven. We krijgen een 4-persoons hut toegewezen. Twee bedden zijn al opgemaakt en er is een douche aanwezig. Opvallend is het vacuümtoilet. Het water wordt weggezogen in plaats van doorgespoeld. Op het dek ziet het er luxer uit dan wat ik gewend ben op bijvoorbeeld de boot naar Schiermonnikoog. Er zijn o.a. spelletjes voor de kinderen, taxfree-shop, disco, een bar en leuke zitjes.
Een Kleine Mantelmeeuw langs de veerboot.
Om 18:30 kunnen we gaan dineren in buffetvorm. Om 19 uur vertrekt de boot. Het eten smaakt prima, behalve de koffie, die is niet te zuipen. Bij het frisdrankapparaat is het vaak afwachten wat je krijgt. In het begin jus d’ Orange, maar soms alleen maar water. Lekker is het speciale Scandinavische brood. De kippenboutjes kan ik u van harte aanbevelen.
Het is rustig op zee, windstil en er zijn amper schommelingen te bemerken. Op het dek genieten we van mooie luchten, een zonsondergang. We gaan ook nog even de disco in, waar een gitarist/zangeres muziek laat horen. Hij wordt begeleid door zijn laptop en muziekinstallatie. In de taxfree-shop kopen we een paar kleine flesjes sterke drank.
Zonondergang gezien vanaf de veerboot.
Rond 23 uur gaan we slapen. De nacht verloopt rustig. Alleen klappert de deur van de hut nogal, zodat ik niet goed kan slapen.
Maandag 20 juli: de boot komt aan in Götenborg. Om 9 uur kunnen we van boord. In Noorwegen krijgen we te maken met tolwegen. Tiemen betaalt hier 20 NOK aan de man achter het loket en scheurt meteen weg. De man probeert ons nog een bonnetje te geven, maar daar krijgt hij de kans niet meer voor.
Ons eerste bungalow in Nordseter.
Na een lange rit door Zweden en Noorwegen komen we ongeveer om 17 uur aan in Nordseter. Een klein plaatje vlakbij Lillehammer. We zien in Lillehammer de Olympische schans. De zonnige dag eindigt in regen.
De Olympische schans in Lillehammer.
Nordseter is een gezellig dorpje met kenmerkende houten huisjes, hoog in de bergen. We overnachten hier in een bungalow (cabin, zoals de Noren het noemen).
Dinsdag 21 juli: na een stevig ontbijt besluiten we een rit te maken langs de Peer Gynt vegen. Deze rit duurt langer dan gedacht. Door de bergen schiet het ook niet zo op als we in NL gewend zijn. Er zitten nogal wat kuilen in de weg, dus is het slingeren geblazen. We genieten tijdens de rit van de prachtige natuur en zien eeuwige sneeuw liggen op de bergen en veel watervallen. De dag begint met regen, maar om 15 uur is het droog en de zon breekt door. We stoppen bij een huisje langs de weg waar twee jongedames ons bedienen. De koffie (uit de thermoskan) die we hier drinken is weer dezelfde “bocht” als op de boot. Om 18 uur gaan we zwemmen in Gøy in het zwembad Jorekstad. Na het zwemmen, eten we in een plaatselijk restaurant ‘By the Way’. We nemen patat en een ijsje na. Nouja ijsje…ik had een dikke Lion ijsco. We gaan weer terug naar Nordseter.
Woensdag 22 juli: De morgen begint zonnig. Vlakbij de bungalow zie ik een Sijsje, Kramsvogel, Ekster en een Bonte Kraai. Vooral de Eksters en Bonte Kraaien, zie je vaak in Noorwegen. Zwarte kraaien, Kauwtjes of Roeken zijn niet aanwezig in het land.
De vrouw met krulspelden. Op weg naar de kapper? Wie zal het zeggen?
Ook veel Witte Kwikstaarten overigens. Het aantal vogels valt in Noorwegen dik tegen, je moet er vaak goed naar zoeken. Vooral in de bergen zijn weinig vogels. Met name de roofvogels ontbreken. We vertrekken naar het familiepark Hunderfossen. Op weg naar het park zien we een vrouw in de auto met krulspelden rijden.
De vrouw met krulspelden. Op weg naar de kapper? Wie zal het zeggen?
Onderweg hadden we de grote Trol al gezien in het park. Jelle vermaakt zich hier prima. Het is alleen jammer dat hij voor veel attracties te oud of te groot is. We gaan samen in de waterbaan. Hier wordt een foto van ons gemaakt, waarop we lachen.
Later gaan we het kasteel in, waar ons een trollen verhaal wordt verteld. Hier kun je ook bepaalde dingen aanraken. We komen in een kamer en worden vastgezet in een bank. Het licht gaat uit en een prinses verschijnt. Met een poes. Zodra de poes zijn staart beweegt komen we in een vrije val terecht. We schrikken ons rot! Vooral Jelle. Als we er weer uit zijn, blijkt dat er een foto van ons is gemaakt. Met onze verschrikte blikken. Vooral ondergetekende staat er verschrikt op, met haar alle kanten op. We nemen nog een drankje en verlaten het park.
Het kasteel in Hunderfossen, pas op voor de vrije val!
In de buurt van het park is een stuwmeer wat we gaan bekijken. Hier zitten ook enige vogels, die ik niet meteen thuis kan brengen, omdat ik mijn verrekijker niet bij me heb.
‘s Avonds van 19:30 tot 23:30 nemen we deel aan een Elk Safari om naar Elanden te zoeken. Met een bus rijden we door de omgeving. Gids Elisabeth verteld ons in het Engels over de elanden. Het duurt even voordat we iets zien. Maar dan onderweg ziet de chauffeur die ook gids is een Eland op 10 meter afstand. Een ideale afstand. De Eland laat zijn tanden zien en de neus gaat omhoog. Zijn oren bewegen ook. Na een paar minuten heeft ie iets in de gaten en verdwijnt tussen de bomen. Erg leuk om te zien. We gaan verder en stoppen voor een kop koffie.
Tiemen vraagt op zijn beste fries iets aan Elisabeth. Ze blijkt het ook nog te kunnen verstaan! Een Zwitser in ons gezelschap, denkt een Eland te zien, maar het is een bosje. Hij ziet door de telescoop, die de chauffeur heeft klaar gezet, ook een Eland, maar zegt dat die net achter een kei is gedoken. Ik zie echter niets, door de telescoop van een onbekend merk. De gidsen hebben ook verrekijkers mee genomen, waar men gebruik van kan maken. Zelfs nog een 7×50 Fujinon, wat een hele goede verrekijker is. Elisabeth heeft een zelfgemaakte taart mee gebracht wat prima smaakt met de kop koffie. De mist komt op zetten en we gaan weer terug naar Nordseter. We zien geen Elanden meer.
De reis van Nordseter naar Oppdal.
Donderdag 23 juli: We verlaten Nordseter en vertrekken naar Oppdal. In de morgen ziet Tiemen opeens twee Kraanvogels in een weiland staan. We stoppen even verderop met de auto en nemen foto’s van de Kraanvogels. Ze verdwijnen snel achter een schuurtje.
Twee Kraanvogels in de buurt van Nordseter.
Achter het schuurtje staan ze en ik neem nog een paar foto’s. Helaas vliegen ze meteen weer op, ver weg. Toch ben ik blij met de foto’s.
De twee Kraanvogels vliegen weg, de smeerlappen!
Onderweg naar Oppdal zien we schapen op de weg. Ook weer mooie uitzichten op bergen en watervallen. Huisjes hoog in de bergen. Bergen met sneeuw. In de avond maken we een wandeling.
Jelle rust uit bij een paar stenen.
Jelle maakt kennis met andere kinderen. In de kabelbaan zie ik een Koolmees verdwijnen. Zo te horen heeft ie daar zijn nestje in gemaakt. Mirjam en Jelle hebben nog een andere wandeling gemaakt, waarbij ze een wild konijn hebben gezien en twee Elanden die ze op foto’s heeft gezet. Na een paar minuten begint ze te lachen en verteld ze dat ze die van een foto heeft gemaakt. De Elanden heeft ze dus niet gezien.
Ons uitzicht bij Oppdal.
Het uitzicht vanaf ons appartement is prachtig. We zitten hoog op een berg en kijken het dal in en kunnen mooi de andere bergen zien. In het dal is een boer bezig met bollen gras. Met de verrekijker is het prachtig om de werkzaamheden van de boer te volgen. Doordat het zo klein is, lijkt het niet helemaal echt. Aan het eind van de dag liggen de balen gras keurig op een rij. Deze worden ‘s winters gebruikt als veevoer.
Het appartement bij Oppdal.
Vrijdag 24 juli: vanuit de slaapkamer kunnen we door een klein raampje kijken naar het grasveld. Het grasveld is op dezelfde hoogte als een raam, wat een apart effect geeft. Hier hoor ik een Groenling. ‘s Morgens komt de bakker langs, die brood verkoopt vanuit zijn auto. Een man van 35 pakt het brood in en bij een oudere man met sigaretje kun je het brood afrekenen.
Na het ontbijt vertrekken we naar Åmotan voor een bergwandeling. Bij aankomst zien een specht. Het ging te snel om te zien, wat het nu precies was. We kiezen hier voor de gele route. Met onze conditie valt dit nog niet mee. Je moet je vast houden aan een ketting en een wiebelbruggetje oversteken. Tiemen durft dit laatste niet aan. Hij zegt dat hij kramp heeft en last heeft van zijn zware rugtas.
De hangbrug van de blauwe route. We namen een vergelijkbare brug van de gele route.
Er is ook een nostalgische wc (een houten ding met alleen een gat erin, zoals vroeger). Laat maar zitten dus. We zien hier ook Sijsjes en Vinken. De gele route eindigt steil omhoog. Ik moet hier wel even van bij komen. Jelle die is niet eens moe. We rijden verder naar de Surnadalsfjorden, maar dit valt tegen. We kunnen hier ook niet verder, want weg 70 is afgezet. We gaan dezelfde weg weer terug. Onderweg zien we Bonte Kraaien en Witte Kwikstaarten. Terug in het appartement maken we ‘s avonds gebruik van de Sauna. Een voor een gaan we er in, wat erg prettig was.
Het uitzicht onderweg van Nordseter naar Oppdal.
Zaterdag 25 juli: vroeg in de morgen ga ik eerst weer vogels kijken door het raam. Ik zie een Roodgesterne Blauwborst. Door de verrekijker zie ik mooi zijn rode borstje. Helaas blijft ie niet lang genoeg op het paaltje zitten om er een foto van te maken. We praten met de buren die vrijdag met de kabelbaan naar boven zijn gegaan. Ze hadden hier een restaurant verwacht. Maar wat bleek…niets! Wel sneeuw, maar geen plaats waar ze lekkere wafels konden halen. Ze hadden de gondel moeten nemen. Wij maken op zaterdag gebruik van de gondel en treffen bovenop de berg wel het restaurant aan. De grote wafels smaken inderdaad prima. Met aardbeien en slagroom. De man die het klaarmaakt en ons bedient (best druk in je eentje) valt in smaak bij Karin en Mirjam. Hij maakt indruk op de dames door zijn mooie blauwe ogen.
Huisje bedekt met gras. Iets wat je vaak ziet in Noorwegen.
In Oppdal doen we boodschappen bij de KiWi supermarkt en gaan later zwemmen. Het overdekte zwembad bevalt beter dan de eerste. Het ziet er wat beter uit. Het zwembad heeft ook een sauna, waar we tevens gebruik van maken.
Terug in het appartement gaan we tv kijken, een kanaal is in het Nederlands en we zien hier de film Stella’s Oorlog. Een heftige film over het NL-leger in Afghanistan.
Bewolking rondom een berg.
Zondag 26 juli: In de morgen is het weer tijd voor een Safari. Dit keer gaan we op zoek naar Muskusossen. Gids Hans stelt zich voor bij het Station en we rijden achter zijn jeep (een Toyota 4×4) aan naar Djovrefjell. We moeten nog even wachten op andere Nederlanders die door miscommunicatie op de verkeerde plek stonden. De wandeltocht begint eerste 45 minuten steil, daarna valt het wel mee. We zien al snel een grote Muskusos.
De Muskusos, hij maakt dreigende bewegingen met zijn poot.
Het beest maakt een dreigende beweging met zijn voorpoot en Hans zegt dat we niet moeten blijven staan. Het beest kan wel 60 km/u rennen, dus is het niet verstandig om hem uit te dagen.
Hans verteld ons dat er dit jaar 4 muskusossen door de trein zijn aangereden en dat ze in het verleden zijn geïmporteerd van Groenland. Later zien we nog meer Muskusossen, maar op verre afstand. Alleen met een telescoop zijn ze goed te zien.
Een Goudplevier laat zich zien, wel goed kijken!
Een koekoek en een Goudplevier laten zich ook mooi zien. We komen andere Nederlanders tegen, een man verteld dat een Muskusos een trein heeft aangevallen en dat er twee ossen met elkaar aan het vechten waren. Waarbij de ene zijn hoorn heeft verloren tijdens de strijd en nu bewusteloos ligt bij te komen. Een sterk verhaal blijkt later, want op mijn eerste foto was de hoorn er ook al af.
Een Koekoek liet zich ook mooi zien. Op de foto is hij iets minder duidelijk.
De os blijkt wel te slapen. We houden hier weer enige afstand. Hans verteld ons meer over de ossen en er blijken zo’n 320 beesten te zijn in Djovrefjell. We zien hier de op één na hoogste berg van Noorwegen. Tijdens de rit naar Oppdal zien we tipi’s staan met een winkeltje erbij. Ze hebben hier leuke spullen te koop. Hier staat een rendier aan een ketting, die we goed kunnen bekijken. Wel een beetje zielig! Hier zijn ook huiden te koop van rendieren. Maar een man adviseert ons om het niet te kopen, want ze ontharen nog meer dan een hond. Terug in Oppdal gaan we weer tv kijken.
De gondellift die ons brengt naar het restaurant op de berg.
Maandag 27 juli: We verlaten Vangslia Fjellten, zoals het officieel heet en gaan op weg naar Hemsedal.
De reis van Oppdal naar Hemsedal.
In Lom bekijken we een staafkerk. Hier laat Tiemen een oud vrouwtje oversteken, maar zodra ze net is overgestoken, rijdt Tiemen met een straal gas, haar bijna van de sokken. In Lom is het 20 graden. We rijden verder en het weer wordt minder.
Die route die we volgen geeft uitzicht op de bergpieken van Jotunheimen. Langs de hoogste bergen van Noorwegen. Een aantal hiervan zijn hoger dan 2200 meter. Het gaat regenen. Vooral in de bergen is het slecht weer. Maar we genieten van een maanachtig landschap en zien op de hoge bergen sneeuw liggen. Erg fraai om te zien. Door het slechte weer, besluiten we niet uit te stappen. We zien we echte diehards picknicken in de regen.
Het is een slechte dag voor Karin, want ze wordt misselijk in de auto. Aangekomen in Hemsedal is de temperatuur gedaald naar 12 graden. Karin valt van de trap en gaat op het bed liggen. Ze is niet de enige die struikelt. Jelle viel bij de receptie en ik en Tiemen struikelde bovenaan dezelfde trap waar Karin viel.
De rest gaat tv kijken en eten. Jelle is nogal ongeduldig en eet koude pannenkoeken want bij wil weer snel spelen met zijn vriendjes.
Ons appartement in Hemsedal.
Het appartement in Hemsedal blijkt de mooiste te zijn. Een 8 persoons appartement met acht bedden en twee badkamers. Vier balkons waar het goed vogels kijken is, als die er zijn dan..
Dinsdag 28 juli: tussen 5:30 en 6:30 ga ik vogels kijken. De vogels zitten dichtbij. Sijsjes, een koolmees, pimpelmees en een fitis zijn te zien.
Een Koolmees (Kjottmeis) in Hemsedal.
Ik dacht in een flits ook een braamsluiper te hebben gezien. Maar weet ik niet helemaal zeker. Karin is inmiddels weer opgeknapt. Mirjam en Jelle gaan brood halen. Na het ontbijt gaan we shoppen in Gol en daarna zwemmen in het tropisch zwembad. In het zwembad zijn een aantal glijbanen. Waarvan een nogal stroef is omdat er niet voldoende water doorheen stroomt. Tiemen kan hier meer over vertellen en wil u graag zijn blauwe plekken laten zien. Hij heeft nogal wat te verduren gehad tijdens de vakantie. Hier en daar is hij gestoken en had op diverse plekken blessures.
Een Fitis in Hemsedal.
Na het zwemmen bekijken we nog een staafkerk en halen we eten halen bij de chinees. Het smaakt net zo als in Nederland. Behalve de loempia’s die zijn niet zo lekker. Zo te zien zat er witte kool met kip in verwerkt.
Tiemen besluit zijn zijn auto te gaan wassen. Na het eten strooit Mirjam broodkruimels vanaf het balkon. Het blijkt dat de onderburen ook buiten staan en deze krijgen spontaan last van roos. ‘ s Avonds gaan Karin en ik nog een wandeling maken. Mirjam had een leuke plek aan het water, wat ze nog wil bekijken. Jelle zit al lang weer met zijn vrienden te spelen.
Een Pimpelmees in Hemsedal.
Woensdag 29 juli: om 7 uur was alleen een Ekster te zien. We rijden naar Lærdalsøyri om zalmen te zien zwemmen. Het is een erg leuk dorpje. Met mooie huizen. In het museum doen we een vissersimulatie. Waarbij ik 5700 punten haal.
De zalm, die al moeilijke jaren achter de rug heeft.
Hier is tevens een film te zien over de zalm. Het wordt mooi verteld vanuit het perspectief van de zalm. Eigenlijk wel een zielig verhaal. De zalm heeft het erg zwaar om te overleven en uiteindelijk beland beland het in de pan. We gaan verder en zien onderweg een Blauwe Reiger.
Een hotel in Lærdal.
We rijden naar Lærdalflord. Die is mooier dat de vorige fjord. In Flåm is een station. Hier is het erg toeristisch en zijn er vele souvenirwinkel. Voor het eerst zien we Japanners. We kopen wat Noorse hebbedingetjes.
De prachtige verlichte tunnel van 24,5 kilometer lang.
Indrukwekkend is de 24,5 kilometer lange tunnel tussen Aurland en Lærdal. De tunnel is prachtig verlichting.
We bezoeken in Borgund een staafkerk. Volgens de reisgids is dit meest karakteristieke en best bewaard gebleven staafkerk.
Staafkerk van Borgund. De meest karakteristieke en best bewaard gebleven staafkerk van Noorwegen.
Op de terugweg besluiten we over het hangbruggetje te gaan. Tiemen zegt dat we die net gemist hebben en is opgelucht. Maar we vertellen hem dat die nog moet komen. Maar eerst gaan we nog wat eten in een restaurant in de bergen. Ik kies voor een plaatselijk gerecht. Want ik wil wel eens iets echt Noors eten. Het staat er niet in het Engels en wat weten niet wat er precies staat op het menu. Het heet Spekemat. Met onze gebrekkige kennis van de Noorse taal ontcijferen we dat het iets moet zijn met spek en eieren. Het blijkt een koude maaltijd te zijn. Inderdaad spek en eieren (crumbled eggs). Alleen de eieren zijn warm. Aan het gezicht van Tiemen te zien, is zijn teleurstelling groot. Want hij had patat verwacht en klaagt er over en eet met lange tanden.
Uiteindelijk komen we bij het hangbrugje aan. We waren het nog niet vergeten. Tiemen verzameld al zijn moed en gaat er toch over.
Terug in Hemsedal wisselen Jelle en zijn speelkameraadjes (email-)adressen uit.
De reis van Hemsedal naar Götenborg.
Donderdag 30 juli: om kwart over acht verlaten we Hemsedal voor een lange rit naar de veerboot in Götenburg. Over betere wegen via Oslo. Onderweg stoppen we bij een naar wc die stinkt naar pis. Onderweg hebben twee reeën en een buizerd gespot. Zo te zien heeft Zweden meer te bieden qua vogelsoorten. Op weg ligt weer een doodgereden Das, dit zagen we op de heenreis ook. In Zweden is het noodweer. We moeten goed naar de weg kijken en onze snelheid aanpassen.
Een van de vele watervallen.
We komen om 16 uur aan in Götenburg en kunnen gelijk de boot oprijden. We wisselen het Noorse geld om in Euro’s. Zelf de 10 en 20 NOK kunnen we omwisselen. We zien weer Nederlanders, die dezelfde reis hebben gemaakt. Er staat nu meer wind en dat merken we door het schommelen van de boot. Maar niemand krijgt er echt last van. In de disco weet een andere gitarist/zanger het publiek te vermaken. In de taxfree winkel kopen we twee flessen drank en pinda’s.
De nacht verloopt verder rustig. Bij onze vrienden wat minder, doordat Jelle niet kan slapen en plotseling, na veel draaien en zuchten, het licht om 3 uur aan doet.
Uitzicht vanaf de berg bij Oppdal, die via de gondelbaan te bereiken is.
Vrijdag 31 juli: om 7:30 gaan we aan het ontbijt. Om 9 uur verlaten we de veerboot in Kiel. We rijden in een vlot tempo door Duitsland weer terug naar Nederland. In Duitsland genieten we van lekker cappuccino en nuttige nog een warme maaltijd. Ik maak nog even gebruik van het toilet, waarbij het altijd leuk is om te zien hoe de bril ronddraait.
In de buurt van Scheemda is een ongeluk gebeurd, een vrachtwagen is tegen een viaduct aangereden. Het is de hele dag stralend weer en tenslotte zijn we om kwart over drie weer thuis.